Donderdag 31 maart: Tijdrit Worcester: 29 km, 800 hm

De halve rustdag van vandaag kwam net op tijd. Nauwelijks geslapen, koppijn, maagpijn, enfin overal pijn zeg maar…. Jo daarentegen zag er vandaag fris als een hoentje uit. Hoewel het gezond verstand dikteerde om het rustig aan te doen met de nog heel lastige dagen in het verschiet, de renner diep in mij vond dat geen optie en Jo voelde de pedalen niet…

Dus van bij de start er toch maar in gevlogen. Hoewel de afstand kort was, moesten we toch 800 hoogtemeters overbruggen. Een viertal zeer steile (tot 25 %) hellingen lagen op ons te wachten. En die hebben pijn gedaan…

De startpositie in de tijdrit werd bepaald door de positie in het algemene klassement, dus voor en achter ons duo’s die al vier dagen aan elkaar gewaagd zijn. Om de 30 seconden vertrok een ploeg. Al snel konden we de voor ons gestarte ploeg inhalen, even later werden we zelf gepasseerd door een andere ploeg. Kortom: koers !

Uiteindelijk zijn we 171 ste geƫindigd, ons beste resultaat tot nu toe. In het algemeen klassement klimmen we naar 202.

Gestart om 10.30 u zat onze dagtaak er om 12.15 u al op. We hebben ervan geprofiteerd om in Worcester een goede biefstuk/friet te gaan eten met een lekker plaatselijk wijntje erbij (Overberg Stellenbosch) en een supergrote Dame Blanche ! Daarna hebben we ons een middagdutje gepermitteerd.

Ik voel me opnieuw een stuk beter. Dat moet ook wel, want morgen staat de langste etappe ooit in de Cape Epic geprogrammeerd: 143 km !!! We moeten ook weer vroeg opstaan want onze kampplaats verhuist naar Oak Valley.

Tot morgen !