Blog Image

TTHZ Cycling Team goes Cape Epic

Nog wat foto’s

Dagboek Cape Posted on Wed, April 13, 2011 22:44:13

Klik hier voor foto’s genomen tijdens de wedstrijd !



Epiloog

Dagboek Cape Posted on Mon, April 04, 2011 13:00:39

Zondag 3 april: Rit 7: Oak Valley-Lourensford: 65 km, 1700 hm

Zoals beloofd wat meer tekst en uitleg bij de laatste etappe en wat slotbesluiten.

Gestart om 8.30 u, live tv-coverage van begin tot einde ! Er moest 1700 hoogtemeters overbrugd worden binnen 65 km, dus opnieuw geen meter cadeau.

Van bij de start lag het tempo zeer hoog. Na 35 km toverde Koen weer een aap uit de mouw: waterpunt overslaan, ik moest doorrijden, Koen kwam na met 1 banaan in de mond, de andere in de hand…Halverwege passeerden we de historische “Voortrekker”-wagontrails waar we verplicht van de fiets moesten: lopen met de fiets over het steile pad met afgesleten rotsblokken was reeds zeer vermoeiend, ongelooflijk dat Voortrekkers hier met kar en paard passeerden in de jaren 1600 !

Zo evolueerden we naar de finale. Eerst kregen we wat singletracks voor de wielen, de laatste stenen betekenden de laatste loodjes. Toen kwam de Champs ELysees in Lourensford in zicht. We bevonden ons in een groepje van 8 duo’s. Onder het refrein van Koen “TRAPPEN verdomme, ‘t is koers, waagden we een uitval op 5 km van de finish maar de tegenstand weigerde te plooien. In de sprint konden we uiteindelijk nog als 2de duo over de streep hijgen. We hadden nog de tijd om een klein feestje te bouwen en hand in hand over de meet te rijden.

In de rituitslag kwamen we voor als 160 ste, finaal in de eindrangschikking bekleden we de 182ste plaats.

We mochten onmiddelijk het podium op waar Kevin Vermaak, de founder of the Cape Epic ons eigenhandg de medaille overhandigde. We waren nog in de euforie toen we op de wei plots Jose Hermida tegen het lijf liepen: “Hey guys, you finished the race, congratulations !!” en hij gaf ons zowaar een stevige knuffel.

Aangekomen in het Spier-hotel ging na een week van ontberingen een andere wereld voor ons open. De onofficiële after-party (stage 9) ging door in het Afrikaanse Moyo-restaurant. Hier belanden we aan tafel met de Race-director Kati Csak. Op onze vraag naar het mysterie achter Dr Evil, liet ze het achterste van haar tong niet zien.

Als besluit kunnen we zeker zeggen dat deze prachtige organisatie op meerdere vlakken het uiterste van de deelnemer eist: fysieke conditie en stuurmanskunst, mentale weerbaarheid en doorzettingsvermogen, recuperatievermogen na gecumuleerde dagelijkse belasting en dit alles in beperkte confortomstandigheden. Verder moet je ook als team in de wedstrijd groeien: je bent maar zo sterk als je zwakste schakel. Het complementair karakter van het duo bepaald het eindresultaat.

Godzijdank zijn we gespaard gebleven van zwaar fysiek ongemak. Onze fietsen hebben de hele week geen krimp gegegeven, zelfs geen lekke band (op één devil-thorn na, ‘s morgens ontdekt en verwijderd).

Finaal wat dankwoorden: eerst en vooral aan onze vrouwen en onze zonen die bijna een heel jaar mee hebben geleefd met deze onderneming. Verder merci aan Hans Vandeven, peetvader van de Endurance Cycling Series, die ons gedurende de hele week netjes gekleed heeft. Ook dank u wel, Dr. Paul Franssens, voor uw medische ondersteuning (Na een tijdje smaakte de ORS als een Premier Grand Cru). Ook Ghislain Cycles verdient zeker een pluim voor de fine-tuning van onze bikes ! Dank je wel, André van Di Angeli voor ondersteuning in raad en daad bij onze sportvoeding. Ook Roland Pipeleers verdient een vermelding: hij ontwierp het logo van onze “TTHZ Cycling Team goes Cape Epic”. Tijdens onze trainingen konden we ook altijd rekenen op onze TTHZ-ploegmakkers: Merci mannen ! Tenslotte een dikke dankuwel aan alle sympathisanten, meelezers, posters: jullie hebben ons rijdende gehouden, het betekende voor ons een enorme mentale ondersteuning ! Deze medaille is voor ons allen !!!

Getekend, Jo en Koen



Met de felicitaties van Jose Hermida

Dagboek Cape Posted on Sun, April 03, 2011 18:12:53

We zijn er !!!!! Geniet van de foto’s. Morgen meer tekst.

Hier zijn geen woorden voor…

Nu party !!!!!!!!!!!!!!



Teamwork

Dagboek Cape Posted on Sat, April 02, 2011 16:41:55

Zaterdag 2 april: Rit 6: Oak Valley: 120 km, 2700 hm.

De voorlaatste dag. Op papier volgens mij de zwaarste rit: bijna helemaal op het einde, na de marathonrit van gisteren en het hoogst aantal hoogtemeters van de hele week.

In de praktijk is het ook zo gebleken. Van bij de start begon het klimwerk, opnieuw de Groenlandberg op, ditmaal van een andere zijde. Er werd nerveus gekoerst, iedereen die nog een beetje energie over had, wist dat er vandaag enorme verschillen gemaakt konden worden. We verzeilden in een groepje dat er een gelijkmatig tempo op nahield. Jo had het wat moeilijk om in de wielen te blijven maar met een duwtje op zijn tijd lukte het wel.

Dit ging zo door tot aan de tweede bevoorradingspost (km 65). Intussen was de zon ook terug prominenter van de partij dan de voorgaande dagen. Hoewel de benen nog goed aanvoelden, werd ik toch wat ongerust: het vaatje begon langzaam leeg te lopen. Het eten en drinken tijdens de rit ging me wat moeilijker af. Gelukkig begon Jo er wat beter in te komen. Ik was blij wat uit te kunnen rusten in zijn wiel.

Vanaf km 85 veranderde het karakter van het parcours: meer en meer singletracks (20 km in totaal !) door een “fynbos”. Jammer want op dit terrein verliezen we steeds tijd ten opzichte van de duo’s die bergop in onze buurt klimmen. Het vraagt telkens een ferme achtervolging om daarna opnieuw aan te sluiten. Ik voelde wat vage krampen opkomen maar gelukkig kwam het zo ver niet.

Op sommige technische stroken rij ik soms wat door om nadien op Jo te wachten, maar nu duurde het toch wel heel lang: één van de Belgische ploegen die passeerde, riep me toe dat mijne maat gevallen was maar zonder erg, “hij zit al terug op de fiets”.

Oef, tot nu toe zijn we gelukkig gespaard gebleven van zwaar fysiek ongemak. Ook hebben we vandaag de rit weer uit kunnen rijden zonder technisch mankement (Hout vasthouden !!). Met het resultaat van vandaag (155 ste) bevestigen we de goede uitslag van gisteren en lijken we definitief onze top 200 plaats te consolideren.

De sfeer onder de renners is opperbest. Heel wat Vlamingen en Nederlanders hebben ons al aangesproken afgaande op onze “Limburg-uitrusting”: “Limburg, Belgisch of Nederlands Limburg ?” In afdalingen wordt er enkel ingehaald wanneer er voldoende ruimte is. Als iemand een stuurfoutje maakt, wordt er niet gemord.

Zo, tot hier zijn we al geraakt. Morgen de laatste rit, 59 km naar Lourensford, 1600 hm (bijna een Roc d’Azur rit !). We hebben vandaag al even de zee mogen zien van ver, hopelijk morgen de finishlijn.

SUPPORTERS, DUIM MET ONS MEE !!



Valpartij !

Dagboek Cape Posted on Fri, April 01, 2011 18:18:00

Vrijdag 1 april: Rit 5: Worcester – Oak Valley: 143 km, 2350 hm

Vandaag hebben we dus de langste rit afgewerkt:143 km!Uiteraard moesten hier vlakke stukken, lange grintpaden tussen de wijngaarden ingelast worden,om de mensen toe te laten binnen aanvaardbare tijdslimieten binnen te komen.

Vanmorgen om 7h werden we gelost in Worcester.Groepen werden knap ingedeeld op basis van vorige uitslagen,inclusief de uitslag van gisteren.Groepen A en B zijn grossomodo profs,en starten vooraan.Groepen C en D zijn “competitive”,groepen E,F,G worden social competitive genoemd.Vanmorgen zijn we opgeklommen naar groep C.Onmiddellijk zijn de billen een stuk dikker…en bruiner.

Koen voelde zich onmiddellijk in zijn sas,resulterend in de “koersstrategie”:Op langere vlakke stukken ons wagentje aanhangen bij een stevige groep,om zo snel mogelijk bij de grote klimpartijen uit te komen….tijdwinst!Voor mij maar 1 boodschap:zijn wiel pakken,uitkijken in een nerveuse groep..en pompen.

Tot KM.paal 20 liep alles op schema.Dan maak ik een kleine stuurfout op de stofferige,brede grint wegen,onmiddellijk afgestraft met een uitschuiver,valpartij.Mijn hele linkerflank lag bezaaid met schaafwonden,gegarneerd met rode zand en kiezel.De pijn wordt wat gedempt door de adrenaline en endorfine.Koen zet mijn stuur recht,dan vlammen,de groep bijhalen…nog 123 km. te gaan.

Het wondere landschap van de “Western Cape”verandert stilaan.Enkele krachtige klimmen worden enkel door de sterksten getrotseerd,zonder voet aan de grond te zetten.Ook de losse rotsblokken,met zand maken grip van de banden moeilijk.Dan komen we terecht in de open,glooiende vlakte: De Karoo( Suzy bekend).

Dr Evil tovert nog een aap uit de mouw:strakke wind.Groepen worden gevormd,we hadden de onze inmiddels bijgehaald.Een stevige Zuid-Afrikaan voert een stevig tempo aan.Koen stelt:zet U midden in de groep,we gaan zijn teljoor uiteten.

Zoals voorspeld,komt op Km 100 de klim van de dag :De Cape Epic klassieker :de Groenlandberg.De totale hoogte valt mee: 850 meter.Doch verschrikkelijke rotsblokken,een onherbergzame streek,en het venijn in de staart…en dat na 100 km.Voor mij was dit kruipen.

Op de top zetten de Epic Boys dan toch een plaatje:dangerous descent….dat er nog bij.Koen stuurde me voor zich op.Ik moest mijn afdalingsweg zoeken tussen de blokken: Spécialité a la maison”.Na 2 van de 5 Km afdalen,maakte ik mijn 2e stuurfoutje van de dag:even aan de voorrem getrokken tijdens het schokken…overkop . Gelukkig bleven rijder en fiets nu ongedeerd.

Eens onder,enkele mooie “single tracks”,maar onze goesting was ver over.Aankomen in Oak Valley was de leuze.Toch was onze tijd meer dan behoorlijk,rond de 152 e plaats,iets over de 7 uur rijtijd. We zijn ook via de voordeur de top 200 binnen gewandeld !

Ondertussen de wonden wat uitgewassen onder de douche,ontsmet.Wat gaat de nacht geven? Morgen volgt nog een gevreesde ,zware rit binnen Oak Valley:125 km. met 2700 hoogtemeters!! Doch de laatste voor de finale zondag,die eerder een uitgeleide belooft te worden(zal ik maar geloven).

Nog een interessante “fait divers” voor Ghislain.Koen moest eergisterenavond een”Devil Thorn” (cfr vorig artikel) uit zijn Tubelessband trekken. onmiddelijk spoot de “siliconemelk” in het rond,doch het gaatje dichtte zichzelf.Koen moest nadien gewoon effe bijpompen…de wonderen van de techniek.

Vele groeten aan alle sympatisanten,we vullen onze mentale tank met zoveel toffe reactie’s.



Tijdrit

Dagboek Cape Posted on Thu, March 31, 2011 18:56:30

Donderdag 31 maart: Tijdrit Worcester: 29 km, 800 hm

De halve rustdag van vandaag kwam net op tijd. Nauwelijks geslapen, koppijn, maagpijn, enfin overal pijn zeg maar…. Jo daarentegen zag er vandaag fris als een hoentje uit. Hoewel het gezond verstand dikteerde om het rustig aan te doen met de nog heel lastige dagen in het verschiet, de renner diep in mij vond dat geen optie en Jo voelde de pedalen niet…

Dus van bij de start er toch maar in gevlogen. Hoewel de afstand kort was, moesten we toch 800 hoogtemeters overbruggen. Een viertal zeer steile (tot 25 %) hellingen lagen op ons te wachten. En die hebben pijn gedaan…

De startpositie in de tijdrit werd bepaald door de positie in het algemene klassement, dus voor en achter ons duo’s die al vier dagen aan elkaar gewaagd zijn. Om de 30 seconden vertrok een ploeg. Al snel konden we de voor ons gestarte ploeg inhalen, even later werden we zelf gepasseerd door een andere ploeg. Kortom: koers !

Uiteindelijk zijn we 171 ste geëindigd, ons beste resultaat tot nu toe. In het algemeen klassement klimmen we naar 202.

Gestart om 10.30 u zat onze dagtaak er om 12.15 u al op. We hebben ervan geprofiteerd om in Worcester een goede biefstuk/friet te gaan eten met een lekker plaatselijk wijntje erbij (Overberg Stellenbosch) en een supergrote Dame Blanche ! Daarna hebben we ons een middagdutje gepermitteerd.

Ik voel me opnieuw een stuk beter. Dat moet ook wel, want morgen staat de langste etappe ooit in de Cape Epic geprogrammeerd: 143 km !!! We moeten ook weer vroeg opstaan want onze kampplaats verhuist naar Oak Valley.

Tot morgen !



De cape kent toch genade

Dagboek Cape Posted on Wed, March 30, 2011 22:25:58

Woendag 30 maart: Rit 3: Saronsberg in Tulbagh – Worcester: 125 km, 1900 hm

Vooreerst deze melding:De Cape is halverwege,Koen en ik zijn nog alive and kicking….en nog in de race.De koers van vandaag was zo ongeveer de mooiste tot nogtoe(zegt Koen,ik heb er niet zoveel van gemerkt).

Vanmorgen moesten we om 5h uit..de slaapzak,want het tentenkamp ging verhuizen naar Worcester.Onze “capezakken” moesten om 6 uur op de vrachtwagen,eten ,verlossen van organische ballast, snel een niewe “Limburgoutfit aantrekken”,startschot om 7h10 scherp.

De tocht werd voorspeld zwaar te worden,vooral door zijn lengte en de ondergrond.De Cape kende voor de eerste maal een beetje genade : de zon bleef vandaag verborgen achter de wolken,zelfs enkele regendruppels.

Koen voelde al aan ,dat we ons in de eerste 10 vlakke km’s naar de voorste gelederen moesten werken,om bij de eerste klim(klassiek in losse stenen vermengd met rotsblokken) niet in de file wandelaars te belanden…doet veel aan de tijd,zegt de meester.

Na de klim volgde een gevaarlijke afdaling naar een prachtige Vallei,waar een volgend stukje Africa leren kennen:zand,zand en nog eens zand,afgeboord met heesters vol beruchte “devil thorns”.Je kon dus kiezen:volle kracht door het zand,of je band lek rijden in de randbegroeiing vol doornen. Ons materiaal houdt wonderlijk stand(hout vasthouden),zelfs geen lekke band.

Koen schatte de uitputtinsslag in,en beval tijdig te eten.Het werd duidelijk,dat we hier goed vooraan zaten,hetgeen toch een duw in de rug gaf.Door deze ruige paden gingen de kilometers relatief traag vooruit,zodat we de laatste 10 km. eens op de verharde weg gezet werden.Voor de insiders,dat is nu eens iets,wat je Koen moet geven.Wiel in wiel,bij momenten meer dan 45km. werden bosjes fietsers met huid en haar opgegeten.

Het resultaat mag er wezen: binnen de eerste 200 voor deze rit,opschuiven naar plaats 205 op de algemene rangschikking terwijl deze rit zelfs door de profs als de zwaarste ooit in de Cape werd bestempeld.

Morgen mogen we een beetje uitslapen,weerom tijdrit over slechts 34 km, onze starttijd 10h30…te beschouwen als een relatieve rustdag,voor de zware ritten van vrijdag en zaterdag.

Tot morgen.



Stage 2: Jo KAN dalen

Dagboek Cape Posted on Tue, March 29, 2011 18:28:05

Dinsdag 29 maart: Rit 2: Saronsberg in Tulbagh: 104 km, 2300 hm

“De rit van vandaag start met een klim van 18 km waarvan de laatste 6 kilometer over smalle steile singletrack, meestal nog net bereidbaar met de allerkleinste versnelling.”

Zo werd ons gisteren verteld tijdens de briefing. Tot daar de theorie. OK, de meeste steile stroken waren net te overbruggen mits “alles geven” maar één klein foutje (van uzelf of een renner voor u) degradeerde de arme renner tot voetganger en dan was het wachten tot een minder steile strook om met nieuwe moed opnieuw in de pedalen te klikken… Sommige stukken waren volgens mij trouwens zowiezo ondoenbaar !

Maar erger dan dit was voor Jo de wetenschap dat we na een lus door de achterliggende vallei opnieuw langs dezelfde weg zouden afdalen naar de aankomst ! Mensen die Jo wat beter kennen, weten wat een hekel Jo heeft aan technische afdalingen… De hele dag moet dit in Jo zijn hoofd rondgespookt hebben: “hoe ga ik een godsnaam heelhuids beneden geraken ?”

In tussentijd moesten we gelukkig nog een kleine 70 km afleggen over naar Afrikaanse normen licht glooiende wegen door de wijngaarden, dus we hadden eerst nog andere katten te geselen. En het ging opnieuw goed vandaag: we waren bewust wat kalmer gestart (de week is nog lang) maar we hadden eigenlijk allebei “goei benen” en we begonnen opnieuw aan een inhaalrace.

BIj de passages door de kleine lokale dorpjes staan telkens hele groepen schoolkinderen langs de weg met uitgereikte hand om de renners aan te moedigen. Wanneer je hun high-five met een tikje beantwoordt, stralen ze van geluk !

En dan, de afdaling. Helemaal bovenaan zie ik Jo aarzelen. De eerste meters zijn dan ook nog eens extra moeilijk. Ik probeer Jo wat vertrouwen te geven en dan… een krachtterm en there he goes !! De eerste kilometer hou ik mijn hart vast (als hij het echt niet wil, doet hij het misschien beter niet) maar het gaat goed en het gaat zelfs steeds beter en dan gebeurt het: we halen een tragere renner in !! Het wonder is geschied !! (Bericht aan Dirk en Paul: als Jo zich nog eens een keer net op tijd kan vrijmaken om op een donderdag mee te fietsen: het mag gerust een beetje technisch zijn !)

Na 7 uur en 10 minuten bereiken we de finish. We zijn opnieuw een beetje opgeschoven in het klassement. Belangrijkste wapenfeit vind ik echter wel dat Jo zijn angst voor steile afdalingen overwonnen heeft. Ik kan u trouwens verzekeren dat het echt wel een technische, moeilijke afdaling was.

Zo, we hebben onze fietsen afgegeven aan de afspuitploeg en zitten nu wat te relaxen in de rijderstent. Als we even rondkijken, zien we mensen die er precies toch nog wat slechter uitzien dan ons…

Morgen, 120 km en slechts 1900 hoogtemeters.

Dank voor de vele aanmoedgingen: het steekt ons echt een hart onder de riem !

 



Stage 1: HORROR

Dagboek Cape Posted on Mon, March 28, 2011 21:47:56

Maandag 28 maart: Rit 1: Saronsberg in Tulbagh: 89 km, 2050 hm.

Beste vrienden,

Wat we vandaag meemaakten is met geen pen te beschrijven. Gestart om 7.20 u. in een zalige koelte .De eerste klim na 10km.bood zand,losse steentjes,wat rotsblokken.kon nog net op de fiets blijven,de benen zaten fris.Dit was het begin van een stukje afrikaanse horror.Tot km.65 geen meter cadeau.De ene klim achter de andere,gemiddeld stijgingspercentage,meer dan 12 percent,in de zand ,stenen en dit met een volle zon op je kop,temp. 34 gr..En dan die afdalingen: rotsblokken,losse stenen,steil…verloor onderweg mijn drinkbus…En water was van vitaal belang.Op de waterpunten eten we banaan en zoutkoekjes…Camelback vullen.

De fietsen zien ook verschrikkelijk af,doch houden stand,mits olie op de bestofte ketting.Koen kon het spoor maken,doch ik kon zijn rug nauwelijks zien door het stof,en,hij ging zo snel.Doch,zeker in het dalen moest ik mijn eigen tempo houden, 1 onoplettendheid,en je werd in de dorre doornen gecatapulteerd….eind Cape.

Tot 5 uur zat de kracht goed,dan nog eens een moordende klim:20 percent over karrespoor.Koen,één brok power,anticipeerde het onraad en gaf me instructies,duwde me bij momenten over de steilste stukken.

En dan kwamen ,rond km.65 de vlakkere zandwegen.Order van Koen:in het wiel,we gaan gas geven…..het ging wel,maar het bobijntje ging even snel af,als de kilometerteller vooruit.We passeerden nog heel wat renners,die deden nog niet meer de moeite om aan te pikken.En dan zeiden de benen :stop….Ik jammerde zo fel naar de finish,dat Koen me voorstelde zelf het tempo te bepalen..

Doch,inspanning loont,6h en een klets:3e veteranenploeg van de Belgen.Op de foto’s zien jullie ons vlak na aankomst….Stragier…dood,kon mijn knieen niet meer plooien,anders,kramp…maar met een goede kinesist gaat het weer.Een sympathieke,lokale fietsmechanieker zei me gisteren,voor de rit van vandaag:If you can make this one,you will finish the race…Daar trekken we ons aan op.

Jongens,morgen 104 km.2300 hoogtemeters.WE KUNNEN AANMOEDINGEN GEBRUIKEN!!

..hopelijk tot morgen.



De kop is eraf !

Dagboek Cape Posted on Sun, March 27, 2011 21:48:31

Zondag 27 maart: proloog, 27 km, 750 hm

Vandaag kregen we als opwarmertje het ruige terrein aan de achterkant van de beroemde Tafelberg, Tokay Forest geserveerd. Een korte proloog, 27 km, maar de 750 hoogtemeters, de zeer losse zandstroken en de singletracks gekruid met stevige wortels en ruige stenen deden toch al een stevig beroep op fysieke paraatheid en technische kwaliteiten.

We hebben het er goed vanaf gebracht. Gestart met de bedoeling om zeker man en materiaal heelhuids aan de finish te brengen, kwamen we gaandeweg meer en meer in de mood en we zijn uiteindelijk ruim in de eerste helft van het pak geëindigd. Belangrijk voor onze startpositie morgen !

We zijn overdonderd door het professioneel karakter van de organisatie: de proloog werd live uitgezonden op de belangrijkste Zuid-Afrikaanse zender. Op elke technische passage stond wel een camera ! Na de race werd onze fiets uit onze handen genomen en we zagen hem pas terug op onze volgende kampplaats, netjes gewassen en geolied !

We bevinden ons nu in Saronsberg bij Tulbach, een groot wijndomein in de Westkaap. Hier is een enorm tentenkamp opgebouwd waar 1500 mensen overnachten. BIj aankomst hier wachtte een verzengende hitte (40° !!). Gelukkig zakte de zon wat rond 6 uur waardoor het flink afkoelde.

Morgenvroeg worden we om 5 uur gewekt. Dr. Evil, de parcoursbouwer, waarschuwde ons voor de volgende rit: 89 km in een enorme hitte, rotsblokken zo groot als volleyballen, zand, kiezel,…. Hoog tijd om te gaan slapen !!!

Tot morgen

P.S.: Gert, een gelukkige 43 ste verjaardag !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



Nog één keer slapen

Dagboek Cape Posted on Sat, March 26, 2011 20:36:31

Beste vrienden,

Hier een berichtje op de vooravond van de start van de Cape Epic.Koen en ik zitten op ons hotelkamertje in Kapstad. De laatste dagen hebben we gewoon wat losgepedalleerd op de wegen naast de ocaan. Zoals julliekunnen zien is het weer hier prachtig. Aan de kust 30 gr.,beide armen rood verbrand.

De Cape Epic neemt kaapstad in de ban.Mensen uit 43 verschillende landen ontmoeten elkaar in een perfecte organisatie,waarbij niets aan het toeval wordt overgelaten. Mechaniekers hebben met alle plezier gesleuteld aan onzer beide fietsen.

Vanaf morgen andere koek.We worden om 7h naar de tentjes in het binnenland gebracht.Alleen een sporttas van de Cape mag mee met daarin alles,inclusief slaapzak.

Zo,nu het bed in.morgen kort verslag na de proloog in het Tokaywoud achter Tafelberg. We vertrekken om 10h40,een uur voor de profs…27km…750 hoogtemeters.

Keep in Touch



Taktiek ?

Dagboek Cape Posted on Thu, March 24, 2011 16:41:59

Om zeker niet onder te doen voor de andere topteams (Hermida, Sauser en andere Brentjens) leggen we onze kaarten nog niet helemaal bloot op tafel. Dus last minute hebben we besloten elk apart af te reizen naar Afrika: Jo is gisteren alvast vertrokken…

Neen, alle gekheid op een stokje: alle kunstgrepen ten spijt, ik kon gisteren onmogelijk nog aan een reispas geraken. Rond 2 uur werden we dan ook gedwongen om mijn vlucht om te boeken naar vandaag. Deze morgen was het wel nog bang afwachten of mijn pas via een speciale spoedprocedure wel degelijk gereed lag op het stadhuis van Genk,… en gelukkig: OEF !!

Jo is gisteren wel met de normale vlucht vertrokken en op dit moment van schrijven bevindt hij zich al in Cape Town. Ik typ deze tekst nu in Heathrow (moet 6 uur wachten op verbinding naar Kaapstad). Uiteindelijk is de schade nog beperkt, ik ben één dag later dan Jo in Kaapstad maar wat een stress dat ik er misschien helemaal niet zou raken…

Enfin, de hemel is helemaal opgeklaard, zondag staan we aan de start en dan … vegen, vegen, goan met die paerdekop !!!



We zijn er helemaal klaar voor en toch ook weer niet

Dagboek Cape Posted on Wed, March 23, 2011 02:07:55

We zijn er helemaal klaar voor…

Oef, alle puzzelstukjes vallen juist op tijd op hun plaats. Daarnet onze kledij gepast(Dank u, Hans !!), foto gemaakt, nu nog snel inpakken en niets vergeten…

Zoals Jo al vertelde is de overgang van koersfiets naar mtb ons goed bevallen. Chapeau voor Ghislain, onze machines zijn echt wel tot in de puntjes afgesteld !

We proberen u zeker vanaf zondag, de proloog, regelmatig op de hoogte te houden. Weet wel dat we in de bushfield afhankelijk zijn van al dan niet werkende internetverbindingen, opgeladen accu’s enz. De website van de Cape Epic zelf presenteert ook dagelijks een update van de gereden rit met uitslagen, foto’s…

Rest ons nog iedereen te bedanken die zijn steentje heeft bijgedragen in de voorbereiding. Dikke kus en knuffel aan onze vrouwen en kinderen voor de fantastische steun en alle begrip als de cape alweer eens voorrang kreeg. Bedankt aan onze TTHZ-ploegmakkers voor fysieke en verbale steun. Merci ook voor de toffe reacties onder onze berichtjes: keep on posting !

Zo, nu back in the saddle, this time for Africa…

…en toch ook weer niet

Maar en ik durf het bijna niet schrijven :

ik ben dus knal vergeten een internationaal reispaspoort aan te vragen. Stom, stom, stom. Gelukkig vroeg Jo er terloops naar bij het overlopen van onze checklist. Na wat telefoontjes weten we intussen dat het misschien toch niet onmogelijk is om morgen nog aan dat paspoort te geraken: de rally begint morgenvroeg om half negen aan het stadhuis van Genk, dan naar Hasselt of Brussel en moet afgerond zijn tegen half vier wanneer we vertrekken naar Zaventem. Fingers crossed !



de laatste trainingsweekend

Dagboek Cape Posted on Mon, March 21, 2011 00:05:23

Beste vrienden,

Volgende zondag hebben we reeds de eerste tijdrit op “tafelberg” achter de kiezen.Dit weeken hebben we onze “nieuw uitgedoste”mountainbikes volledig uitgetest.

Donderdag reeds nam Dr. Paul ons mee voor een prachtig tochtje door het prachtige Limburg,richting Heppen.Een ideaal moment om onze bikes te roderen,doch die konden duidelijk meer aan.

Gisteren ,zaterdag,vatte Koen het idee op om een uithoudingstest te doen in het “koningkrijk van de Ronde van Vlaanderen”:de tourtocht van Gaveren.Ja,effe 130 km met de auto,doch …de moeite.Single tracks tussen weiden..de bitsige klimmetjes op kasseien.85 km ,waarbij we menige welbespraakte Vlaming met huid en haar verorberden.

Vandaag meer het echte technische werk:een tourtocht van 45 km. rond Luik:Sart Tillemans.Ondanks droog weer,en koude kwamen we daar terecht in een waar glibberig en slijkerig parcours.doorheen prachtige bossen sleepten we ons door 1100 hoogtemeters.Koen had uitstekende benen,voor mij was het bijten,en glijden. Sommige trajecten waren gewoon”unbikable”.Het materiaal was onherkenbaar door het slijk.We hebben onze fietsen moeten afspuiten in een “Car Wash”…..Leve de droge zomer in Africa.

Dit weekend hadden we ook een gezellige avond met Dr. Dirk Vanderhoydonck en zijn Zuid-Africaanse echtgenote,Nicky.Hijzelf,rasechte zoldenaar van origine en ook biker,was 20 jaar arts in Zuid Africa,en kon ons vele tips geven over het klimaat,de wielersport,de mensen,de taal en de politiek aldaar.Ja,in Africa overleef je het best,als je een beetje Africaan wordt.

Jongens,ik moet mijn bed in…als ik volgende week Koen wil volgen….Dinsdag hopen we je nog een foto door te mailen in ons fietsplunje,met onze sponsor Hans,de peetvader van de “endurance races in Zolder,Zandfoort..”En wat is de Cape anders,als een endurance race bij uitstek. Woensdagavond verlaten we de Belgische bodem..

Keep in touch,hopelijk Alife and Kicking



de laatste trainingen

Dagboek Cape Posted on Sun, March 13, 2011 20:12:20

Beste vrienden,

Nog 14 luttele dagen scheiden ons van de start van de Cape.Ghislain ,onze fietsdokter,werkt verwoed aan onze fietsen,zoals hij dat destijds deed met Roel.Koen kreeg zodoende al enkele telefoontjes ,waarbij Ghislain toch wat meer sleet vaststelde,dan verwacht:gescheurde velg,ingelopen schokdemper….Koen zal er bijna een nieuw vehikel aan overhouden……en de mijne volgt nog.

Enfin,we hebben dus onze laatste km’s op koersfiets doorgebracht.Donderdag liet de Belgische winter zijn laatste souvenirkes achter:wind ,koude spieren….toch 100km afgezwoegd.Gisteren eindelijk wat hogere temperatuurtjes en ….droog.

4 Enthousiastelingen van TTHZ staren om 10h…richting Holland om nog eens 150 km. af te werken. In Genk reeds kon ik ei zo na een nieuwe “capebroeder” gaan zoeken.Een vrachtwagenchauffeur kon zijn beest nog net stil krijgen,om de onervaren coureur te sparen,die gewoon naar rechts keek,…en ik maar roepen.dan ging het vlot tot net voorbij Stein.Tijd voor mij om mijn middagmaal boven te halen,een reuze speculoos.Met 1 hand vol voedsel moest ik evenwel een forse afdaling met bocht trotseren…dus enkel met achterrem…kiezen dus:ofwel zulke lekkere koek weggooien,ofwel de ballustrade in…beenbreuk….Koen keek acherom en dacht:hij haalt het….hij haalt het niet …toch wel….neen met zo een kluns reis ik niet af..maar mijn engelbewaarder deed het.eens in Canne koos onze Siegfried ,beresterk,om zich op enkele bijkomende hellingen alleen af te beulen….het seizoen is nog lang.Erik moest tegen 14h op de volleyball zijn,hetgeen meestal een welgekomen excuus is,maar nu…In Genk haden we nog 20 min. voor 20 km.Dus Koen besliste tot een tijdrit langs het kanaal(na meer dan 100km.).Met dank zij de enorme inzet van onze Erik konden we hem met een luttel retard aan de brug van Stokrooie droppen.Of zijn kinderen veel aan hem gehad hebben ,weet ik niet,ze hebben toch gewonnen.

Vandaag met een grote bezetting met TTHZ naar Scherpenheuvel.Met zo een groep voel je de wind wat minder.aan de koffie keerden Erik en Siegfried vroeger terug.De Volley-ball kwam hem nu wat beter uit.Aan de epiloog had Gert weerom de stal geroken en pakte met P.K.’s uit.Langs het kanaal nog maar eens een tijdrit tegen wind tot Hasselt.Vooral Patrick Vanwelk. had nog frisse benen,en sleeurde zijn wit paard in de race….zonder helm!!!Patrick Vanoppen gooide al zijn hebben en houden in de ring…stale wil…gestopt met de sigaarkes…die komt er.En de Jan Castro..stevig…steviger dan de andere Iron Man…..

Zo jongens.Koen heeft beloofd,dat de zware trainingen erop zitten.volgende week onze mountain bikes uittesten..terug dat gevoel krijgen.

ook nog bij onze Andre Di Angeli binnenlopen voor wat attributen..en een rijp voedingsadvies .

We houden je op de hoogte



Aftellen

Dagboek Cape Posted on Sun, March 06, 2011 19:03:24

Oei, plots komt het vertrek wel heel dicht bij: nog slechts twee fatsoenlijke trainingsweken scheiden ons van de incheckbalie naar Afrika: woensdagavond 23 maart worden we om kwart voor zeven verwacht in Zaventem voor een vlucht naar Heathrow vanwaar we rechtstreeks vliegen op Cape Town. Verwachte aankomst: donderdag rond de middag. De dagen tot de proloog op zondag dienen om wat te acclimatiseren. Ook plant de organisatie vooraf nog een uitstapje (met de MTB of wat dacht u ?) naar Kaap de Goede Hoop.

Stilaan worden we toch een beetje nerveus: we vragen ons af of we wel voldoende getraind hebben. Jo dient zich begrijpelijk te schikken naar wachtdiensten, spoedoproepen,… zodat geplande trainingstochten regelmatig met vertraging starten of abrupt ingekort moeten worden (om nog maar te zwijgen van kettingbreuken !). Gelukkig trekken we ons niets aan van koude of regen en mede door de steun van onze TTHZ-ploegmakkers en andere fietsfanaten houden we het moreel hoog…

Nu het vertrek nadert, hebben we het rittenschema van de Cape al eens wat beter bekeken: Het venijn lijkt zich te situeren in de staart: na de langste rit op vrijdag over 143 km en 2300 hoogtemeters, worden we zaterdag opnieuw de busch ingejaagd voor een rit van 128 km en 2700 hoogtemeters. Goed doseren van krachten, aanvullen van vochten, recuperatie,… worden cruciaal…

We ‘ll keep you posted !



voorbereiding cape

Dagboek Cape Posted on Sat, March 05, 2011 23:50:09

Beste vrienden,

Sedert ons vorig verslag zijn we inmiddels weer heel wat trainingsuurtjes verder. Morgen zijn we exact 21 dagen van de start verwijderd.Sinds we aan de organisatie al onze medische info,trainingsuren,technische details van onze fietsen moesten doorgeven,alsook afstand van aansprakelijkheid moesten aftekenen,gonst de Epic dagelijks door ons hoofd. Zelfs een short-ski kon de fiets niet wegbannen.Na 2 dagen ruilde ik de ski’s voor een mountainbike. Doch de Oostenrijkse tunnels trotseren op mountain-bike is beangstigend.

Op het thuisfront probeert Koen vooral accent te leggen op kilometers,uithouding. Onze fietsen zijn inmiddels binnen voor vervanging van belangrijke attributen;tandwielen,ketting,aangepaste banden…zelfs schokdempers.Ghislain zal contact opnemen met Roel Paulissen. Nu proberen we toch enkele keren,op de baan,de langste afstand van de Cape(140km.) in de benen te krijgen.2 Grote vijanden blijven van de partij:de Belgische winter en ….de vrije tijd.Vorige week trotserende we vooral de regen….toch 100km.Zondag een pittig tochtje met de club,waar Gert met zijn power op ontzaglijke wijze de wind trotseerde….zijn uitlaat leek hersteld. Met Ronald breiden we er nog een stukje aan langs het kanaal…richting Genk.Terugkeren naar Zolder tegen forse wind was zondermeer de reinste horror….Daar word je hard en sterk van ,zegt de meester …fuck you.

Deze week zette Koen 2 tochten van om en bij 125 km. op het menu…richting Holland…Stein.Donderdag vergezelde Jan Castro ons voor een stuk. ondanks de strakke wind probeerden we de teller boven de 30km/h te houden.

Vandaag waren we met zijn zessen.Gert(met alles op en aan),Siegfried met veel goesting en zijn trouwe vriend Moses,2 stevige maten uit de ploeg Swerts…en de epic-boys.De bitsige koude(2 gr.) gooide veel roet in het eten.In rekem brak mijn ketting.In het bijzijn van mijn fietsmaten stelde een locale fietsenmaker,dat dit enkel wegggelegd was voor krachtpatsers als Boonen….en .Ik kwam als het ware van de grond.Die droom werd al gauw aan diggelen geslaan op enkele nerveuse klimmetjes rond Maastricht.Na een volgende lekke band,meldde Koen enige tijdnood,waardoor onze tocht ontaarde in een ware tijdrit….33 kruis over zowat 125 km..

Morgen nog eens kort overleg met de ploegarts.hier staat het vochtbeleid steeds centraal..

Keep in touch



voorbereiding cape

Dagboek Cape Posted on Mon, February 14, 2011 01:38:02

Beste vrienden,

Deze week stond in het teken van onze jaarlijkse duatlon.Ook de 19e jaargang was qualitatief en quantitatief een waar succes.Een club van mannen,die zichzelf eigenzinnig noemen,sloegen de handen in elkaar,om dergelijke organisatie op de been te brengen,en vele onbaatzuchtige sympatisanten te mobiliseren.Als figurant zag ik met bewondering,hoe eenieder zijn ding deed,als een geoliede machine.Ja,dan is er maar 1 woord:proficiat.Omtrent het sportieve heb ik ,als arts in Heusden-Zolder,geen collega’s meer mogen ontmoeten.Enkele jaren geleden nog,troffen meerdere Collega’s van de artsenkring elkaar hier,om zich sportief te meten,en dan een goede pint te drinken.Zo merken we,dat jaren en generatie’s passeren …doch,waar is de opvolging?

En dan is er de voorbereiding op de Cape.Vorige donderdag werkten koen en ik nog eens 100km af op de baan,dit keer in de regen.We trotseerden nattigheid en koude,doch, daar wordt ne mens hard van.Nu juist mailt Dr. Paul me of we de ORS(orale rehydratatie)reeds geprobeerd hebben.Neen Paul,we zullen dit eerstdaags zeker uitproberen.

Zoals Koen meldde,hebben we ,met Erik en Gert ,vandaag de tourtocht van Linkhout (60km.)gereden. Modder,glijden,venijnige heuvels in Lummen,technische stukjes,waren een kolfje naar mijn hand.Reeds na enkele snelle kilometers,ontpopte Gert ,de Bolderbergse Ulrich,zich tot versleten brommer met loshangende uitlaat…een virale infectie.Ja,en als die virussen een pint ophebben…gelukkig voor Erik,besloot Gert een kortere versie af te werken.Dus het epicteam gaf er een lap op.In enkele modderbaden moest ook Koen effe de voet in de modder,tot over de enkel zetten.Op een breder stuk nam ik eens een keertje de kop over.Met de kritische blik van meester koen in de rug,gooide ik de registers open(en ik kon nog harder).bij de volgende bevoorrading volgde het verdikt:aan de kop rijd je wel beter(opportunist),je moet 20 m voor je uit kijken.af en toe je achterste opheffen en de fiets laten wippen..maar al bij al zit het goed(en ik hou niet van troostprijzen).Enfin,heelhuids aangekomen.

Volgende week hoogtestage…tot schrijfs



voorbereiding

Dagboek Cape Posted on Sun, February 06, 2011 19:10:40

Beste vrienden,sympathiesanten,

De kaap van de 50 dagen voor de start van de Cape is gepasseerd.O.l.v. Koen trainen we verwoed op uithouding,recuperatie.Vorige donderdag staken we,weliswaar met de baanfiets,meer dan honderd km. in de kuiten.Met een kleine molen,zegt Koen,systeem Armstrong,zoals ne grote het betaamt.

Gisteren durfden we het aan,aan te sluiten bij het beruchte ploegje van Kris swerts,op hun zaterdaguitstapje.Een krachttraining van jewelste.Koen en Gert konden nog het langst inpikken,Siegfried was blij dat hij 2 maal lek reed.Ikzelf nam een “iets” kortere weg ,en eindigde nog als eertste…. Kan misschien beter van pas komen binnen enkele weken.

Vandaag besloot Koen het zuur wat uit de benen te fietsen aan “Koersel kapelleke”,terwijl ik het kielzog koos van onze Dirk M.,met de mountainbike tussen de knieen…..enkele technische stukjes ,…enkele constructieve aanmoedigingen van spitsbroeders Alain,Erik(die zijn kans gaaf zag),en Patrick…en ik vloekte me erdoor.

Heb zojuist van hetatitisvaccinatie gehad van Suzy.De naald zat al in mijn schouder,toen ze zei,dat ik er misschien een beetje ziek van kon worden.

Volgende week er weer tegenaan.zaterdag de duathlon,waar we de anderen eens aan het woord laten,en werkend,de vlaggen van de club veilig stellen……

iedereen van harte welkom,en tot de volgende



Trainingsarbeid

Dagboek Cape Posted on Sat, January 29, 2011 18:09:34

….Nog 56 dagen. Tijd voor een korte update van onze trainingsactiviteiten. Gelukkig zijn de wegen de voorbije weken sneeuwvrij gebleven zodat we intussen toch wat kilometers in de benen hebben. Deze hebben we voornamelijk afgelegd met de koersfiets, profiterend van de iets hogere temperaturen. De kaap van de 100 km hebben we toch al zeven, acht keer genomen. Dat we daarbij regelmatig goed nat geworden zijn, kan ons karakter alleen maar stalen…

Vandaag hebben Jo en ik onder een stralende zon bij temperaturen rond het vriespunt de Lommelse mtb-toertocht van 40 km twee keer afgewerkt. Onze TTHZ-ploegmakker Erik Hawinkel gaf morele steun door ons 80 km lang van geen vin te lossen.

To be continued…



Voorbereiding Cape

Dagboek Cape Posted on Sat, January 15, 2011 20:41:40

….Nog 70 dagen. Het aftellen naar de start van deze ruige mountainbikerace is reeds enkele weken bezig. De Belgische winter stak maximaal stokken in de wielen. Eindejaarsfeesten zijn goed en wel opgeborgen. Nu staat elk vrij uurtje tussen de job en het gezin in functie van de Cape. Afwisselend, of tegelijk komen kracht, uithouding en techniek aan bod. Hierbij krijgen we de volledige steun van onze spitsbroeders van TTHZ.

Enkele dagen geleden heeft Paul Franssens, onze lijfarts, wat bloed genomen, om de noden wat aan te vullen en ons van de nodige vaccinatie’s te voorzien. Zelf is hij een fervent mountainbiker, en komt helemaal in sfeer bij het zien van videobeelden op You Tube. Het is al snel duidelijk, dat vochtverlies in die “busch-field” een gemene vijand zal worden, waartegen Paul ons zal moeten wapenen .Dit is ons ook medegedeeld door Katja Vancauwenberg uit Leuven, die de Cape Epic vorig jaar tot een goed einde bracht.

Koen, bedreven met de computer, heeft inmiddels alle reisformaliteiten voor ons, en onze dierbare fietsen, in goede banen geleid.Tijdens de week traint eenieder noodgedwongen op zichzelf. Tijdens het weekend zoeken we elkaar op, om de teamspirit aan te scherpen. Immers, de Cape Epic rijd je niet alleen, je teammaat bepaalt zoveel als jezelf het resultaat. Onze teamgeest wordt nog bekrachtigd door onze identieke outfit, dit door de steun van Hans Vandeven, de peetvader van de “eneco 24 hours cycling”.

Hopelijk verloopt onze voorbereiding verder zonder kwetsuren of ziekte.

We houden je op de hoogte

Cape Epic website